Hoe Psilocybine Werkt

Gepubliceerd op:
Categorieën : Default

Hoe Psilocybine Werkt

Psilocybine is de “magische” verbinding in de paddenstoelen van de soort Psilocybe.

Wanneer psilocybine door mensen wordt geconsumeerd, wordt het omgezet tot psilocine - wat op het centrale zenuwstelsel werkt om een psychedelisch effect op de gebruiker te produceren. Alhoewel deze paddenstoelen al duizenden jaren door mensen worden gebruikt, begint onze samenleving nu pas te begrijpen hoe ze, nadat ze geconsumeerd zijn, op het lichaam werken. Psilocybine wordt het meest geconsumeerd in de vorm van vruchtvormende schimmellichamen of sclerotia, alhoewel in laboratoriumexperimenten gebruik is gemaakt van geëxtraheerde psilocybine in tabletvorm om een gecontroleerde dosering te verzekeren.

Nadat psilocybine is geconsumeerd, begint de maag van de gebruiker dit aan te vallen met enzymen, waarbij het de fosfaatgroep van het molecuul verwijdert en ons achterlaat met psilocine – een psychoactieve verbinding die structureel gezien vergelijkbaar is met serotonine. Deze gelijkenis maakt dat psilocine zich aan de serotoninereceptoren van het brein kan binden, waardoor deze reageren alsof er een overvloed aan echte serotonine is vrijgekomen. Recente studies hebben geopperd dat psilocybine een staat van “hyperverbinding” opwekt

- een staat waarin nieuwe zenuwbanen worden gecreëerd waardoor verschillende delen van het brein die normaal gesproken niet zouden communiceren, dit nu wel doen. Deze nieuwe gereorganiseerde verbindingen zijn niet willekeurig, maar lijken georganiseerd en stabiel te zijn. Zodra het effect van de drugs afneemt, gaan de verbindingen weer naar hun oorspronkelijke staat.

“We kunnen speculeren over de implicaties van zo’n organisatie. Een mogelijk bijeffect van deze grotere communicatie over het hele brein is het fenomeen van synesthesie waarover vaak in samenhang met de psychedelische staat wordt gerapporteerd.”

De manier waarop psilocybine deze neurologische veranderingen daadwerkelijk creëert, is nog niet bekend. Onderzoekers geloven dat dit mechanisme mogelijk gemanipuleerd kan worden om een functionele behandeling van neurologische aandoeningen zoals depressie te behandelen. We begrijpen de effecten van psilocybine echter nog steeds niet helemaal en er moet nog veel onderzocht worden voordat we het op die manier kunnen gebruiken. Wel weten we dat psilocybine “veilig” is wanneer het in een gecontroleerde omgeving wordt gebruikt – afhankelijk van de psyche van de gebruikers en hun relatie tot het middel kunnen slechte ervaringen toch soms voorkomen.

Het scala aan effecten kan gevarieerd zijn – gebruikers kunnen dingen in andere kleuren zien, of bedekt met patronen. Zintuigen kunnen worden vervormd of vervaagd, en het middel kan een diepgaand effect hebben op gedachtes – het rekent af met het ego en staat gebruikers toe om zich met hun diepste gevoelens en emoties te verbinden. Gebruikers rapporteren vaak een gevoel van spirituele “verbondenheid” en contact met buitenaardse soorten of hogere machten.

“Psilocybine produceerde een scala aan acute zintuigelijke veranderingen, subjectieve ervaringen en labiele gemoedstoestanden inclusief angst. Psilocybine verhoogde ook de mate van mystieke ervaring. Na twee maanden beoordeelden de gebruikers de psilocybine-ervaring als een ervaring van een substantieel persoonlijke betekenis en spirituele significantie, en schreven aan de ervaring blijvende positieve veranderingen in houding en gedrag toe consistent met veranderingen die beoordeeld waren door observanten van de groep. –Griffiths et al.”